Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lutego 2015 r. T.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia jej odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] przyznającej jej świadczenie w formie specjalnego zasiłku celowego. W skardze podniosła, że w jej ocenie przekroczenie przez SKO terminu do rozpatrzenia odwołania jest przekroczeniem wszelkich norm moralnych.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie wskazując, że skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto organ wyjaśnił, że w sprawie niniejszej wydał decyzję ostateczną w dniu [...] kwietnia 2014 r., która została zaskarżona przez T.G. do Sądu. W dniu 22 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jej skargę, wyrok zaś jest prawomocny od dnia 16 grudnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie z uwagi na okoliczność, że stawiany przez stronę zarzut bezczynności dotyczył Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżąca zobligowana była do wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Sądu. Jak wynika natomiast z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, takiego wezwania skierowanego do SKO skarżąca nie wystosowała.
W związku z czym skarga jako wniesiona przed wyczerpaniem środka zaskarżenia stanu zwłoki organu w rozpoznaniu sprawy, podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Ponadto na marginesie zauważyć należy, że jak wynika z akt sprawy, organ rozpoznał odwołanie skarżącej wydając w dniu [...] kwietnia 2014 r. decyzję nr [...].
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.