Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 maja 2010 r. Z. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania prawa do odszkodowania i ustalenia jego wysokości za nieruchomość położoną przy ul [...]. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się już 7 lat, pomimo, iż zachowała się księga hipoteczna i szereg dokumentów dotyczących nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismami z dnia 6 maja 2010 r. i 12 maja 2010 r. wystąpiono o dodatkowe dokumenty. Ponadto w dniu 6 maja 2010 r. poinformowano pełnomocnika strony skarżącej o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 Kpa oraz o tym, że postępowanie zostanie zakończone w terminie do 31 lipca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Z analizy przepisów zawartych w art. 35-37 kpa wynika, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji.
Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydawania orzeczenia sądowego.
Podkreślić należy, iż stosownie do treści art. 35 § 1 kpa, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa).
W myśl art. 36 § 1 kpa, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa.).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpił właśnie taki przypadek.
Jak wynika z akt sprawy, postępowanie administracyjne będące przedmiotem skargi na bezczynność Prezydenta W., wszczęte zostało na wniosek Z. S. z dnia 25 czerwca 2002 r.
Dnia [...] września 2007 r. Prezydent W. wydał decyzję odmawiającą odszkodowania, z uwagi na nie spełnienie przesłanki wynikającej z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ponieważ jego zdaniem działka nie mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne. Na skutek odwołania od tej decyzji, została ona uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Po uchyleniu decyzji powołany został ekspert, który uznał, że działki te spełniały warunki wynikające z ust.2 art.215 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W tej sytuacji zasadność prawa do odszkodowania została zdaniem skarżącej przesądzona.
Pomimo tego, do dnia dzisiejszego nie dopuszczono dowodu z opinii biegłego, który oszacowałby wartość nieruchomości. W 2009 r., z informacji Urzędu wynikało, że Miasto nie jest w stanie opłacić wynagrodzenia biegłych, którzy ustaliliby wysokość odszkodowania.
Wówczas została złożona skarga do Wojewody [...], który decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] wniesione w sprawie zażalenie uznał za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2010 r.
W tym miejscu wskazać należy, iż pomimo wyznaczenia przez organ drugiej instancji dodatkowego terminu załatwienia sprawy do 30 kwietnia 2010 r. Prezydent W. do dnia wydania niniejszego orzeczenia, tj. do dnia 29 września 2010 r., nie rozstrzygnął niniejszej sprawy.
Zdaniem Sądu - biorąc pod uwagę powyższe i oceniając sprawność i szybkość działania organu w kontekście maksymalnego terminu załatwienia sprawy wynoszącego 2 miesiące - należało uznać, że Prezydent W. pozostaje w zwłoce i prowadzi postępowanie administracyjne z naruszeniem art. 12 kpa. Zdaniem Sądu, pomiędzy podejmowanymi przez organ czynnościami procesowymi występują zbyt duże odstępy czasowe. Co prawda organ dopełnił obowiązku z art. 36 § 1 kpa i wyznaczył kilka dodatkowych terminów na załatwienie sprawy, jednakże stwierdzić należy, iż organ nie wskazał, że wielokrotne przesuwanie terminu załatwienia sprawy jest usprawiedliwione i niezbędne.
Sąd zauważa, że wielokrotne informowanie strony przez organ, iż sprawa zostanie załatwiona w terminie późniejszym, nie może stać się regułą, ponieważ organ administracji w ten sposób narusza wyrażoną w art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Prezydenta W. jest uzasadniona.
Zgodnie zaś z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.