Uzasadnienie
Radca prawny A. G. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej P. P. (por. postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. i pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia 15 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt I SO/Wa 10/11). W następstwie powyższego wyznaczony z urzędu pełnomocnik skierował do Sądu wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k- 75) wskazując, że przysługuje ono pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu bez względu na wynik sprawy.
Rozpoznając wniosek należy zauważyć, że pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z tym przepisem wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Stwierdzić należy, że we wniosku z k- 75 zawierającym żądanie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej brak jest oświadczenia o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, wobec uchybieniu powyższemu warunkowi formalnemu na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.