Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 marca 2012 r. J. W. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarżący nie wyczerpał środków odwoławczych przewidzianych przepisem art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał ponadto, że w dniu [...] kwietnia 2012r. r., decyzją nr [...] ustanowione zostało prawo użytkowania wieczystego do [...] części gruntu zabudowanego oznaczonego w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] z obrębu [...], położonego w [...] przy ul. [...] związanego z [...] części lokalu nr [...] na rzecz J. W., w [...] części oraz I. G. w [...] części, umorzone zostało postępowanie w odniesieniu do pozostałej części gruntu zabudowanego. Decyzją niniejsza organ stwierdził ponadto, że wniosek dotyczący pozostałej części nieruchomości, która obecnie stanowi grunt o powierzchni [...] m2 z obrębu [...] zostanie rozpatrzony odrębną decyzją
Na wezwanie Sądu, pismem z dnia 5 czerwca 2012 r. skarżący J. W. oświadczył, iż nie składał zażalenia w trybie art. 327 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia: taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wskazać należy, że wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia organu na podstawie art. 37 § 1 kpa.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, w tym pisma z dnia 5 czerwca 2012 r., że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniósl stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.