Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny – M. W..
Postanowieniem z dnia 28 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił na posiedzeniu niejawnym skargę S. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia.
W dniu [...] listopada 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna pełnomocnika z urzędu od wydanego przez Sąd w dniu 28 września 2017 r. postanowienia. Pełnomocnik zawarł w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie skargi kasacyjnej. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt II OSK 67/18 wydanym na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną.
W dniu [...] marca 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz skarżącego.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r., powoływanego dalej jako "rozporządzenie".
Skarga kasacyjna została sporządzona w dniu[...] listopada 2017 r. i wpłynęła do Sądu w dniu [...] listopada 2017 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie w drugiej instancji zainicjowane wniesioną skargą kasacyjną zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia (2 listopada 2016 r.) zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., powoływanego dalej jako "rozporządzenie".
Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W niniejszej sprawie w drugiej instancji sprawę prowadził ten sam radca prawny – M. W.. W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 28 września 2017 r. postanowienia odrzucającego skargę.
Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 50 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 120 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).
W konsekwencji radcy prawnemu – M. W. należy się wynagrodzenie w wysokości 120 zł oraz kwota 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 zł.
Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.