Uzasadnienie
A. B., pismem z dnia 28 marca 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W uzasadnieniu skargi oraz w kolejnych pismach kierowanych do Sądu skarżąca zarzuciła organowi liczne nieprawidłowości oraz niewywiązywanie się z obowiązków, zwłaszcza w sprawie dotyczącej mieszkania socjalnego.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie podnosząc m.in., że wniesiona skarga zawiera szereg zarzutów bez wskazania konkretnego zaniechania organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).
Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a.
Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga A. B. dotycząca bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jest niedopuszczalna, nie mieści się ona bowiem w zakresie przedmiotowym powołanego wyżej przepisu art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W ocenie Sądu złożona skarga ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i nast. kodeksu postępowania administracyjnego. Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 kpa nie podlegają zaś kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Zauważyć trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej uregulowanej w Dziale VIII kpa mogą być m.in. zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądowadministracyjnym podkreśla się, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania skarg, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania zadań przez organy i ich pracowników, skarg podnoszących zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających nieprawidłowości. Nie ulega zaś wątpliwości, że taki właśnie charakter ma skarga A. B. dotycząca bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.