Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 października 2016 r. M. G. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] oraz [...].
Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2016 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została zwrócono do nadawcy i zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2017 r. została uznana w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "ppsa") za skutecznie doręczoną z upływem dnia 17 stycznia 2017 r. Tym samym siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 24 stycznia 2017 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych w dniu 3 lutego 2017 r. nie stwierdzono wpłaty w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro jak wskazano wyżej skarżąca pomimo prawidłowego wezwania doręczonego jej w trybie tzw. doręczenia zastępczego określonego w art. 73 § 4 ppsa wymaganego wpisu sądowego nie uiściła, to skargę na podstawie art. 220 § 3 ppsa należało odrzucić.
Jednocześnie wskazać należy, że do akt sprawy złożona została kserokopia skargi zawierająca kserokopię podpisu skarżącej. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei w myśl art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak własnoręcznego podpisu pod skargą stanowi jej brak formalny. Taki brak formalny skargi podlega uzupełnieniu poprzez wezwanie strony do jej podpisania na podstawie art. 49 § 1 ppsa w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd odstąpił jednak od wzywania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, ponieważ wskutek nieuiszczenia przez nią wpisu sądowego w zakreślonym terminie skarga i tak podlegała odrzuceniu.