Uzasadnienie
[...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie ostateczności decyzji Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] lipca 1980 r, nr [...], wydaną w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego. Strona skarżąca wniosła, m.in. o stwierdzenie, że ww. decyzja jest ostateczna w postępowaniu administracyjnym oraz o wydanie poświadczonego odpisu ww. orzeczenia wraz ze stwierdzeniem jej ostateczności w postępowaniu administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a powołanej ustawy, tj:
- - decyzji administracyjnych,
- - postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- - postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- - innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
- - pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Z kolei na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.ps.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie stwierdzenia, że decyzja Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] lipca 1980 r., nr [...], wydana w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego do gruntu, jest ostateczna.
Sąd zauważa, że stwierdzenie ostateczności decyzji jest czynnością materialno-techniczną nieuregulowaną w kodeksie postępowania administracyjnego. Zatem stwierdzenie ostateczności orzeczenia nie może nastąpić w żadnym z aktów, o których mowa w uprzednio wskazanym art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. W konsekwencji zaskarżona bezczynność organu nie dotyczy zwłoki w załatwieniu sprawy, w której organ zobowiązany jest wydać jeden z wymienionych w tym przepisie aktów, bądź czynności z zakresu administracji publicznej i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd.
Sąd nie podziela poglądu wyrażonego w przywołanym przez skarżącą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 170/08, wedle którego skarga na bezczynność przysługuje także na czynności materialno-techniczne. Jak już bowiem wskazano powyższej, katalog spraw określony w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., w których przysługuje skarga na bezczynność jest katalogiem zamkniętym. Zgodnie zatem z wolą ustawodawcy tylko do przypadków w nim wskazanych, ograniczona została możliwość wniesienia skargi w tym przedmiocie, a katalog ten nie może być rozszerzany.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.