Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2013 r. [...] Spółka Jawna R. K., Z. C. z/s w B., reprezentowana przez radcę prawnego D. O., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], ustalającej odszkodowanie z tytułu przejęcia na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości gruntowej. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo upoważniające radcę prawnego D. O. do "reprezentowania Spółki w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi do WSA na bezczynność organu administracji publicznej...".
W odpowiedzi na skargę organ administracji poinformował, że w dniu 26 marca 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą rozstrzygnął przedmiotowe odwołanie.
W piśmie procesowym z dnia 8 kwietnia 2013 r. strona skarżąca zmodyfikowała żądanie skargi wnosząc o stwierdzenie, że bezczynność ewentualnie przewlekłe prowadzenie postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny w granicach określonych przepisem art. 149 § 2 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99).
Zatem jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Jak wskazano powyżej w niniejszej sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność przez [...] Spółka Jawna R. K., Z. C. z/s w B., a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, organ wydał w dniu [...] marca 2013 r. decyzję nr [...], którą rozpoznał odwołanie od ww. decyzji Wojewody[...] z dnia [...] marca 2012 r. Zatem w dniu składania przedmiotowej skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona skarżąca miała podstawy do żądania usunięcia stanu bezczynności, jednakże w dacie orzekania przez Sąd stan bezczynności już nie istniał. Rozstrzyganie o bezczynności organu stało się więc bezprzedmiotowe.
Wskazać także należy, że Sąd nie podziela poglądu, iż wydanie orzeczenia przez organ administracji po wniesieniu skargi na bezczynność organu obliguje Sąd do orzekania, czy bezczynność w tej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, bowiem nieuprawnione jest przenoszenie sposobu rozstrzygania spraw ze skargi na przewlekłość prowadzonego postępowania do spraw ze skargi na bezczynność.
To natomiast, że niniejsza skarga, jest skarga na bezczynność organu administracji, a nie przewlekłe prowadzenie postępowania, potwierdza także zakres pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą spółkę profesjonalnemu pełnomocnikowi: "(...) w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi do WSA na bezczynność (...)".
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.