Uzasadnienie
K. P., M. P., G. P., S. P. i K. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w rozpoznaniu ich wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1993 r., nr [...], o nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że z wnioskiem o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji – w części dotyczącej działek o numerach: [...], [...], [...] wystąpiła K. P. – zarzucając jej rażące naruszenie prawa poprzez skomunalizowanie nieruchomości, które stanowiły drogi dojazdowe do pól i nigdy nie służyły jako drogi gminne oraz, że z wnioskiem takim wystąpił również B. N., jednakże ograniczył żądanie jedynie do działki nr [...], której jak twierdzi jest współwłaścicielem.
Organ wskazał, że z uwagi na fakt, iż żaden z wnioskodawców – mimo stosownego wezwania – nie udokumentował w sposób wystarczający, iż posiada tytuł prawny do nieruchomości objętej decyzją komunalizacyjną, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji sam wystąpił do Starosty [...] o niezbędne dokumenty.
Po utrzymaniu dokumentów, pismem z dnia [...] października 2004 r., zawiadomił strony oraz uczestników postępowania o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1993 r., nr [...], w części dotyczącej nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów, w jednostce ewidencyjnej [...], obręb [...], jako działki o numerach: [...], [...], [...].
Organ wskazał, że decyzja w sprawie zostanie wydana niezwłocznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 35 § 1 kpa, organy administracji publicznej zobowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy (art. 35 § 3 kpa).
Z kolei, jak wynika z treści art. 36 kpa, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji obowiązany jest zawiadomić strony podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, wniosek K.P. z dnia [...] października 2003 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] wpłynął do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] listopada 2003 r.
W dniu [...] listopada 2003 r. Minister zwrócił się do Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego o nadesłanie akt przedmiotowej sprawy. Akta te zostały nadesłane organowi w dniu [...] stycznia 2004 r.
Po wpłynięciu akt, organ przez okres dwóch i pół miesiąca nie podejmował żadnych czynności w sprawie, bowiem dopiero pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. zwrócił się do K. P., a pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. zwrócił się do B. N. o nadesłanie przez nich tytułów własności nieruchomości.
Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r., organ zwrócił się do Starosty Powiatu [...] o nadesłanie informacji odnośnie utworzenia działek o wskazanych w piśmie numerach. Odpowiedź ze starostwa wpłynęła do organy w dniu [...] lipca 2004 r., a dopiero w dniu [...] października 2004 r. organ zawiadomił strony i uczestników o wszczęciu postępowania.
Analiza przeprowadzonego postępowania administracyjnego wskazuje, że było ono prowadzone opieszale, a przez znaczne okresy czasu organ był bezczynny. Wskazać także należy, że organ nie zastosował się do obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 kpa i nie zawiadomił strony o przyczynach zwłoki, ani nie wskazał terminu załatwienia sprawy.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności, Sąd uznał skargę za zasadną i orzekł jak w pkt 1 wyroku z mocy art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania uzasadnione jest treścią art. 200 wyżej powołanej ustawy.