Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 marca 2013 r., A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...].
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy odwołania od decyzji administracyjnej Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. zostało wniesione w dniach 16 i 17 kwietnia 2013 r. przez Nadleśnictwo G. oraz przez Wójta Gminy M. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem z dnia 8 czerwca 2012 r. poinformował strony postępowania, że odwołanie rozpatrzone zostanie do dnia 31 lipca 2012 r. z uwagi na dużą ilość tego rodzaju spraw, które rozpatrywane są według kolejności wpływu.
Następnie pismem z dnia 27 lipca 2012 r. organ przedłużył termin rozpatrzenia sprawy do dnia 28 września 2012 r.
A. B. wraz z innymi wnioskodawcami pismem z dnia 15 lutego 2013 r. wezwał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2012 r.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, skarżący wskazał, że od momentu wniesienia odwołania nie został poinformowany o jakichkolwiek czynnościach podjętych w sprawie, a jedynie w kolejnych pismach organ przesuwał termin jej rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że zarzut bezczynności jest nieuzasadniony, ponieważ strony postępowania były regularnie informowane o braku możliwości rozpatrzenia przedmiotowej sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako "kpa" oraz o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie jej rozpatrzenia. Ostatnim pismem skarżący został poinformowany o załatwieniu sprawy do dnia 31 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi od dnia 23 kwietnia 2012 r., kiedy wpłynęło do organu odwołanie skarżącego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Przy tym nie do zaakceptowania jest pogląd organu, przedstawiony w odpowiedzi na skargę, że odwołania skarżącego nie można było rozpatrzyć, z uwagi na to, że Wojewoda [...] na bieżąco informował o nowych terminach rozpatrzenia sprawy. Zatem Minister nie podejmował jednak żadnych czynności zmierzających do merytorycznego rozpatrzenia odwołania skarżącego, ograniczając się jedynie do informowania stron o dalszym przedłużeniu terminu załatwienia sprawy.
Wskazać przy tym należy, że dla Sądu bez znaczenia jest fakt, iż pismem z dnia 27 marca 2013 r. Minister po raz kolejny poinformował strony postępowania, że decyzja w sprawie wydana zostanie do dnia 31 maja 2013 r. Istotnym jest bowiem, aby sprawa została zakończona merytorycznym rozstrzygnięciem do dnia wyrokowania.
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył odwołania skarżącego, czym naruszył przepis art. 35 § 3 oraz art. 36 § 1 kpa.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, choć naganna nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r. I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.