Uzasadnienie
UZASADANIENIE
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. i B. R. zarzucili Prezydentowi W. bezczynność w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ulicy [...], o powierzchni [...] m kw. w prawo własności.
Skarżący podnieśli, że w przedmiotowej sprawie wystąpili ze stosownym wnioskiem w dniu 14 października 1998 r., który do tej pory nie został merytorycznie rozpatrzony.
W skardze wskazano też, że postępowanie to w dniu [...] czerwca 1999 r. postanowieniem Prezydenta W. nr [...] zostało zawieszone do czasu rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] września 1955 r., nr [...] utrzymanego w mocy decyzją Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] listopada 1955 r. nr [...] oraz decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] maja 1956 r. [...] o odmowie zmiany decyzji w przedmiocie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...] oznaczonej nr hip. "Nieruchomość w mieście W. pod [...]".
Skarżący wystąpili z zażaleniem w trybie art. 37 k.p.a., które postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] nie zostało uwzględnione, gdyż – jak stwierdził to organ wyższego stopnia - postępowanie prowadzone z wniosku skarżących jest zawieszone, co wyłącza możliwość stwierdzenia bezczynności organu prowadzącego je.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie traktując ją jako nieuzasadnioną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej a także rozpatruje skargi na bezczynność organów. Kontrola Sądu sprowadza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy lub prowadząc określone postępowanie nie pozostają w bezczynności. W związku z powyższym dokonując w tym kontekście oceny zasadności przedmiotowej skargi, Sąd uznał, że nie była ona trafna.
Podstawowe bowiem w tej sprawie znaczenie miała okoliczność, że postępowanie o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie pozostaje w toku tylko od 1999 roku jest zawieszone. Z tego względu zatem brak jest podstaw do zarzucenia Prezydentowi W. faktu, że pozostaje w tej sprawie bezczynnym.
W myśl przepisu art. 102 k.p.a. w czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej może podejmować jedynie czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego.
Wyjaśnić wypada, iż w/w postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało wydane na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż organ uznał, że wynik postępowania o przekształcenie prawa zależy od treści decyzji jaka zapadnie w postępowaniu nadzwyczajnym, dotyczącym tego samego gruntu. Postanowienie to jest prawomocne, a na jego byt prawny nie wpływa okoliczność, że ustawa z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. Nr 123, poz. 781 ze zm.) już nie obowiązuje, zaś przekształcenie w/w prawa będzie prowadzone w oparciu o przepisy innej ustawy.
Jeśli skarżący uważają, że wspomniane wyżej postanowienie z dnia [...] czerwca 1999 r. o zawieszeniu postępowania nie jest prawidłowe, mają prawo do wystąpienia w każdym czasie do organu z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania. Wniosek taki podlegać będzie rozpoznaniu przez organ I instancji, a wydane przezeń w tej materii postanowienie będzie mogło, z kolei być przedmiotem ewentualnego zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Biorąc zatem powyższe pod uwagę – Sąd z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze.) – orzekł jak w sentencji.