Uzasadnienie
W dniu 15 września 2008 r. J. M., G. K., K. K., H. C., J. C. i J. G. złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie wydania decyzji stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] maja 1954 r. nr [...] odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy [...], [...], [...], ozn. [...], utrzymanego w mocy decyzją Ministerstwa Gospodarki Komunalnej nr [...] z dnia [...] października 1954 r.
Na rozprawie w dniu 20 lutego 2009 r. J. M. działająca w imieniu własnym oraz pozostałych skarżących, złożyła do akt dowód uzupełniający z odpisu decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej nr [...] z dnia [...] października 1954 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] maja 1954 r. nr [...]. Jednocześnie skarżąca wniosła o zbadanie przez Sąd przedłożonej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) – dalej Ppsa. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie skarżący złożyli skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w związku z niewydaniem przez organ rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu rozprawy sądowej istniało już w obrocie prawnym rozstrzygnięcie organu tj. decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], którą skarżąca J. M. przedstawiła Sądowi na rozprawie. Podkreślić należy, że w sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy organ po wniesieniu skargi do sądu wyda akt, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 Ppsa, tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Odnosząc się do złożonego przez skarżących wniosku o zbadanie decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., należy wskazać, że w postępowaniu ze skargi na bezczynność Ministra Infrastruktury, sąd nie może orzec w przedmiocie wydanej przez ten organ decyzji. Jest to powiem odrębna sprawa, która może być przedmiotem kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym, dopiero po wniesieniu przez stronę nowej skargi w trybie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Ppsa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 Ppsa.