Uzasadnienie
P. J. (dalej, jako: skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy Siedlce w przedmiocie rozpatrzenia wniosku.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jest właścicielem działki nr [...] przy ul. [...] w B., gmina S. oraz budynku nr [...] znajdującego się na tej nieruchomości. W tym budynku zajmowany jest lokal przez dwie osoby – G. R. i jej wnuka D. L. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia 12 kwietnia 2019 r. nr 523/19 stwierdził, że w lokalu tym istnieje bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa, którego konsekwencją może być zawalenie się całego obiektu. W związku z powyższym rozwiązany został z G. R., D. L. i K. R. (zmarłym [...] stycznia 2022 r.) stosunek najmu ww. lokalu. Pomimo tego lokal nie został wydany właścicielowi, do chwili obecnej wymienione osoby zajmują ten lokal bez tytułu prawnego.
Wobec powyższego skarżący wystąpił pismem z dnia 31 stycznia 2022 r. do Wójta Gminy Siedlce z wnioskiem m. in. o podjęcie odpowiednich działań przewidzianych ustawą z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2268 ze zm.), w tym związanych z ustaleniem, czy w sprawie występują osoby bezdomne w rozumieniu art. 6 pkt 8 in fine powołanej ustawy, z udziałem skarżącego, jako strony w rozumieniu art. 28 K.p.a. W ocenie skarżącego zachodzą przesłanki do ustalenia, że G. R. i D. L. są osobami bezdomnymi. Pomimo złożenia wniosku, Wójt Gminy Siedlce pozostaje bierny. Skarżący nie został poinformowany o podjętych czynnościach, o terminie zakończenia sprawy czy wydanej decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.), który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9).
W ocenie Sądu niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, co czyni skargę na bezczynność niedopuszczalną.
Jak wynika ze skargi złożonej w niniejszej sprawie, skarżący zarzuca organowi bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 31 stycznia 2022 r., w którym wniósł o udzielenie odpowiedzi na pismo dotyczące organizacji spotkania w Urzędzie Gminy Siedlce z udziałem Wójta, Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Siedlcach oraz G. R. i D. L. Nadto w piśmie tym skarżący domagał się niezwłocznego podjęcia działań przewidzianych ustawą o pomocy społecznej, w tym związanych z ustaleniem, czy w sprawie występują osoby bezdomne w rozumieniu art. 6 pkt 8 in fine powołanej ustawy, z udziałem skarżącego, jako strony w rozumieniu art. 28 K.p.a.
Wniosek skarżącego sprowadza się w istocie do żądania wszczęcia przez organ postępowania w trybie ustawy o pomocy społecznej w stosunku do G. R. i D. L. Tymczasem skarżący nie może skutecznie wszcząć postępowania w tym zakresie albowiem świadczenia z pomocy społecznej udzielane są na wniosek osób zainteresowanych taką pomocą. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, iż niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu. Aby można było mówić o opieszałości organu w załatwieniu konkretnej sprawy administracyjnej, musi istnieć zawisłe przed tym organem postępowanie. Taka sytuacja w tej sprawie nie występuje.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.