Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. wniosło w dniu 25 października 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewody [...]. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący wystąpił do Wojewody [...], jako organu nadzoru nad Samorządem Powiatu Z., o podjęcie działania prawnego wobec Rady Powiatu Z. i spowodowanie powzięcia przez tę Radę uchwały w sprawie ujemnego wyniku finansowego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Z. Wojewoda udzielił skarżącemu odpowiedzi odmownej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i powołując się na art. 76 ust 1 i 2 i art. 77 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym uznał, że skoro nadzór nad samorządem sprawowany jest z urzędu to nie może toczyć się na wniosek, wobec czego nie zachodzi bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Natomiast art. 37 § 1 kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Z akt sprawy nie wynika aby skarżący, przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody [...] do Sądu, wniósł zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym w stosunku do wojewody, zgodnie z art. 17 pkt 2 kpa, jest właściwy w sprawie minister. Wobec tego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, a w tej sytuacji wniesienie skargi do Sądu jest niedopuszczalne. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.