Uzasadnienie
W dniu 11 stycznia 2008 r. S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Budownictwa w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod budowę drogi krajowej nr [...] i dostosowanie jej do parametrów drogi ekspresowej klasy S na odcinku G.-B. od km [...] do km [...], prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...], Gm. G., powiat g., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, i ustaleniu odszkodowania za dokonane wywłaszczenie w kwocie [...] zł oraz zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlegać będzie wykonaniu oraz określeniu terminu wydania nieruchomości na dzień przypadający po upływie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Minister Infrastruktury (następca prawny Ministra Budownictwa) w odpowiedzi na skargę poinformował, że w sprawie została wydana decyzja w dniu [...] stycznia 2008 r., nr [...] uchylająca decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sieprnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący odwołał się od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod budowę drogi krajowej nr [...] i dostosowanie jej do parametrów drogi ekspresowej klasy S na odcinku G.-B. od km [...] do km [...], prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...], g. G., powiat g., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, i ustaleniu odszkodowania za dokonane wywłaszczenie w kwocie [...] zł oraz zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlegać będzie wykonaniu oraz określeniu terminu wydania nieruchomości na dzień przypadający po upływie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Przepis art. 35 § 3 k.p.a. nakłada na organ odwoławczy obowiązek załatwienia sprawy w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Poza sporem pozostaje okoliczność, że termin określony w powyższym przepisie został przez Ministra Infrastruktury przekroczony, skoro odwołanie S. B. zostało wniesione do Ministra Budownictwa w dniu 30 maja 2007 r.
Niemniej jednak w dacie orzekania przez Sąd w przedmiocie bezczynności organu postępowanie sądowe było bezprzedmiotowe. Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przy czym są to zdarzenia, które nie istniały przed wszczęciem postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. W rozpoznawanej sprawie Minister Infrastruktury wydał decyzję w dniu [...] stycznia 2008 r., nr [...].
W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie, zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 cytowanej ustawy.