Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. H. L., M. F. i E. F. - reprezentowane przez adw. A. C. – działającego z substytucji adw. M. K., wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania ich wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] grudnia 1952 r, nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa – Dyrekcji Osiedli Robotniczych nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] o pow. [...] m2, oznaczoną hipotecznie G. tom [...] wykaz [...], katastralnie nr parceli [...], stanowiącej własność H. T. Skarżące domagały się zobowiązania przez Sąd Ministra Infrastruktury do merytorycznego zakończenia sprawy w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku oraz zobowiązanie Ministra do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie.
W dniu [...] lipca 2011 r. do Sądu wpłynął odpis postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], którym organ zawiesił prowadzone z ww. wniosku postępowanie administracyjne do czasu otrzymania prawomocnego postanowienia właściwego sądu o nabyciu spadku lub zarejestrowanego notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia po F. J., Z. J. oraz J. P. – będących stronami postępowania nieważnościowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
zgodnie z 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozprawy.
Uwzględnienie skargi, w sytuacji bezczynności organu, oznacza zarówno rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, w której organ pozostawał w zwłoce co do jej istoty, jak również wydanie aktu o charakterze procesowym przerywającego stan bezczynności. Takim aktem jest postanowienie o zawieszeniu postępowania, które wprawdzie nie rozstrzyga merytorycznie sprawy zawisłej przed organem, ale uchyla stan bezczynności. Zawieszenie postępowania wstrzymuje wszak bieg terminów przewidzianych w kodeksie (art. 103 k.p.a.).
Skoro zatem organ administracji publicznej po wniesieniu skargi, ale przed dniem rozprawy, zawiesił postępowanie administracyjne, a tym samym przerwał w ramach czynności samokontrolnych stan bezczynności, to niezależnie od tego czy przed wydaniem tego aktu pozostawał on w zwłoce, dalsze prowadzenie postępowania sądowego w sprawie wszczętej skargą H. L., M. F. i E. F. stało się bezprzedmiotowe, a to oznacza konieczność jego umorzenia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.