Uzasadnienie
Pismem z 23 kwietnia 2019 r. Gmina [...] wniosła skargę na bezczynność Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2018 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. nieodpłatnie własności mienia Skarbu Państwa będącego w użytkowaniu wieczystym Polskich Kolei Państwowych, stanowiącego nieruchomość gruntową, położoną w obrębie ewidencyjnym [...], w jednostce ewidencyjnej [...], oznaczoną w ewidencji gruntów, jako działka nr [...] o pow. [...] ha, arkusz mapy [...], zapisaną w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...].
Pismem z 4 czerwca 2019 r. skarżąca cofnęła skargę na bezczynność w związku z wydaną przez Krajową Komisję Uwłaszczeniową decyzją z [...] maja 2019 r., nr [...]., którą rozpoznano odwołanie skarżącej z 23 kwietnia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 t.j.) dalej P.p.s.a. wskazuje, iż skarżący może cofnąć skargę. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Z tego względu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie. W przedmiocie zwrotu kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.