Uzasadnienie
Pismem z 5 lutego 2026 r. Fundacja [...] w G. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Polskiej Akademii Nauk w przedmiocie przekazania skargi do organu właściwego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z 17 czerwca 2026 r. Sąd wezwał skarżącą do wskazania numeru Krajowego Rejestru Sądowego oraz czy przed wniesieniem do Sądu skargi, występowała do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a w razie złożenia takiego ponaglenia zobowiązanie do jego nadesłania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem doręczono skarżącej w dniu 16 lipca 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie bowiem do art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a., pismo strony (w tym skarga) powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania.
Ponadto, sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 tej ustawy, tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 powyższej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b powołanej ustawy, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony.
Z akt sprawy wynika, że pomimo wezwania ze strony Sądu (odebranego przez skarżącą 16 lipca 2026 r.), skarżąca nie wskazała numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym. Oznacza to tym samym, że nie uzupełniła braku formalnego skargi, co obliguje Sąd do odrzucenia takiej skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a.
Ponadto, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., tj. złożenie ponaglenia, ponieważ nie wykazała aby takowe wcześniej złożyła.
Skoro w niniejszej sprawie skarga nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia, jest ona niedopuszczalna i jako taka również podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.