Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 lipca 2006 r. P. C. wniósł za pośrednictwem Ministra Skarbu Państwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność ww. organu w przedmiocie wypłaty odszkodowania.
W treści skargi P. C. wniósł o "rozpatrzenie sprawy i wydanie wyroku nakazującego zapłacenie skarżącemu 350 mln. złotych z odsetkami od 1 kwietnia 2006 r. do dnia zapłaty w wysokości 200 tysięcy złotych za każdy dzień".
Uzasadniając swoje roszczenia skarżący podał, iż w odpowiedzi na jego pismo z dnia 27 kwietnia 2006 r., w którym zwracał się on o zarządzenie przez Ministra Skarbu Państwa wypłacenia kwoty 350 000 000 zł, tenże organ "ograniczył się do perfidnego i prymitywnego wyśmiewania, obrażania, kpin, poniżania, szykanowania, dyskryminowania, intryg, sabotażu, profanacji ustanowionego prawa i Państwa", zaś kolejne jego pismo z dnia 5 czerwca 2006 r. zostało zlekceważone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko przypadkiem niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także przypadkiem odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku.
Przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 27 kwietnia 2006 r. skierowanego do Ministra Skarbu Państwa było żądanie wypłacenia kwoty 350 000 000 złotych, której to kwoty pierwotnie zażądał skarżący od Sądu Apelacyjnego w [...], tytułem bliżej nieokreślonych "szykan" i "prześladowań" jakie go ze strony tegoż sądu spotykały, gdy dochodził swoich praw majątkowych.
Sąd zauważa, iż Minister Skarbu Państwa, którego kompetencje określa ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. nr 106, poz. 493 ze zm.) nie jest organem uprawnionym do wypłacania odszkodowań na żądanie osób niezadowolonych z działalności sądów, ani do rozstrzygania o zasadności czy też braku zasadności takich roszczeń.
Zatem, wobec faktu, iż skarga na bezczynność może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest władny oraz zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (decyzja, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa), skargę P. C. jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.