Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 stycznia 2012 r. K.L., działający przez pełnomocnika radcę prawnego M.M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1985 r. orzekającej o przyznaniu na rzecz E. i S. G. prawa użytkowania wieczystego terenu położonego w J. przy ul. [...] (dz. Nr [...] w obrębie [...]). Jednocześnie strona skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 100 złotych.
W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wskazało, że w dniu [...] maja 2012 r. wydało decyzję nr [...], którą stwierdziło, że decyzja Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1985 r., wydana została z rażącym naruszeniem prawa, jednakże nie można stwierdzić jej nieważności z powodu wywołania przez nią nieodwracalnych skutków prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej ppsa), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Podkreślić należy, że w sprawach ze skargi na bezczynność lub przewlekłość organów administracji publicznej Sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na bezczynność lub przewlekłość w sytuacji, gdy organ po wniesieniu skargi do sądu wyda akt, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności lub przewlekłości w prowadzeniu sprawy już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ppsa, tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] maja 2012 r. SKO w [...] wydało decyzję nr [...], którą stwierdziło, że decyzja Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1985 r., wydana została z rażącym naruszeniem prawa, jednakże nie można stwierdzić jej nieważności z powodu wywołania przez nią nieodwracalnych skutków prawnych.
Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na przewlekłe prowadzenie przez Kolegium postępowania, stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa.