Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 maja 2012 r. K. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...], w części dotyczącej odmowy przyznania jej dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka: K. D. i D.D.
W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wskazało, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem w dniu [...] maja 2012 r. rozpoznało odwołanie skarżącej i decyzją Nr [...], uchyliło w zaskarżonej części decyzję OPS w [...], przyznając jednocześnie skarżącej dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka: K. D. i D. D. w wys. [...] zł. miesięcznie na dziecko, w okresie od dnia 1 listopada 2011 r. do dnia 31 października 2012 roku.
W dniu 12 czerwca 2012 r. skarżąca skierowała do Sądu pismo, którym cofnęła ww. skargę na bezczynność SKO w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwany dalej ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
Wobec powyższego postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.