Uzasadnienie
I. w W. reprezentowany przez radcę prawnego A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na nierozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu. Na trzeciej stronie skargi naklejono znaki opłaty sądowej o łącznej wartości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Pisma wnoszone do sądu podlegają opłacie. Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 powołanej ustawy). Wniesienie zatem opłaty sądowej w innej formie, np.: poprzez dołączenie do pisma strony znaków opłaty sądowej, skutkuje brakiem uiszczenia wymaganej opłaty.
Obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wynika z art. 230 powołanej ustawy. Przepis § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) przewiduje w niniejszej sprawie wpis stały od skargi w kwocie 100,00 zł.
W myśl art. 221 powołanej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarga podlegała opłacie stałej. Nie ulega też wątpliwości, że została ona sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego, który nie uiścił należnego wpisu sądowego.
Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie nie ma zastosowania § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Przepis ten w myśl wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 jest niezgodny z art. 221 powołanej ustawy oraz art. 2 Konstytucji (Dz. U. z 17 marca 2006 r. Nr 45, poz. 322).
Mając na względzie przedstawiony stan faktyczny i prawny sprawy należy stwierdzić, że skarga I. w W., sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego, od której nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu bez wezwania o uiszczenie wpisu.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 221 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.