Uzasadnienie
T.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpatrywaniu jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] o odmowie nadania T.B. licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w trybie określonym w art. 232 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.).
W skardze T.B. wskazał, że w dniu 4 kwietnia 2002 r. złożył do Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednak mimo upływu ponad 3 lat oraz wniosku z dnia 20 kwietnia 2005 r. o przyśpieszenie rozpatrzenia sprawy, organ nie załatwił sprawy.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, że w posiadaniu Ministerstwa nie znajdują się dokumenty związane z niniejszą sprawą, a organ jest w posiadaniu jedynie pisma T.B. z dnia 20 kwietnia 2005 r. Organ poinformował ponadto, że podjął działania mające na celu odtworzenie dokumentacji dotyczącej przedmiotowej sprawy.
W dniu 28 września 2005 r. Dyrektor Departamentu Regulacji Rynku Nieruchomości Ministerstwa Infrastruktury zwrócił się do skarżącego o przedstawienie potwierdzenia nadania wniosku, uzasadniając to brakiem możliwości ustalenia w drodze reklamacji pocztowej daty wpływu wniosku do organu.
Z dniem 31 października 2005 r. na mocy rozporządzenia z dnia 31 października 2005 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu i Budownictwa (Dz. U. Nr 220, poz. 1900) oraz rozporządzania Rady Ministrów z dnia 31 października 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie utworzenia Ministerstwa Infrastruktury (Dz. U. Nr 220, poz. 1884) kompetencję Ministra Infrastruktury przejął Minister Transportu i Budownictwa.
W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego Minister Transportu i Budownictwa wykonując zarządzenie Sądu, nadesłał kopię dziennika korespondencji Prezesa Urzędy Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 9 kwietnia 2002 r. gdzie pod liczbą dziennika Lba dz.: [...] figuruje wpis potwierdzający wpłynięcie wniosku T.B. z dnia 4 kwietnia 2002 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje także bezczynność organów, polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej.
Zgodnie z art. 35 § 3 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) załatwienie sprawy w wyniku wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Do powyższego terminów nie wlicza się okresów zawieszenia postępowania oraz opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 Kpa).
Z akt sprawy wynika, że T.B. w dniu 4 kwietnia 2002 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który wpłynął do Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w dniu 9 kwietnia 2002 r. Jednak pomimo upływu prawie ponad 3 lat od tej daty Minister Infrastruktury, który był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu wniesienia skargi, nie wydał decyzji w tej sprawie.
Sąd nie podziela argumentów przytoczonych przez organ w odpowiedzi na skargę wskazujących, iż powodem opóźnienia był brak wniosku w aktach znajdujących się w ministerstwie. Jakiekolwiek nieprawidłowości w obiegu dokumentów czy też zagubienie wniosku, nie mogą powodować negatywnych konsekwencji dla strony. Okoliczność ta nie stanowi tym samym przesłanki usprawiedliwiającej bezczynność organu. świadczy natomiast o naruszeniu przez organ - wynikającej z art. 12 Kpa - zasady ogólnej szybkości i ekonomiki postępowania administracyjnego. Organ pozostaje w bezczynności, znacznie przekraczającej terminy załatwiania sprawy w ponownym postępowaniu.
Na marginesie wskazać należy, że cały czas organ dysponował dziennikiem korespondencji, z którego wynikał fakt wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W świetle powyższego zarzut bezczynności uznać należało za uzasadniony, bowiem w postępowaniu tym organ naruszył powołane wcześniej przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwiania spraw.
Wobec powyższego na podstawie art. 149 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano organ do rozpatrzenia wniosku w terminie wskazanym w sentencji wyroku.