Uzasadnienie
S. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w rozpoznaniu zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy o wydanie na wniosek Spółki przez [...] Konserwatora Zabytków zaleceń konserwatorskich. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wobec niezałatwienia sprawy w terminie określonym przepisami postępowania administracyjnego skarżąca wystąpiła pismem z dnia 16 czerwca 2008 r. do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z zażaleniem, w trybie art. 37 § 1 KPA, które, podobnie jak powyższy wniosek, nie zostało rozpatrzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W ocenie Sądu, niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu działalności administracji publicznej poddanej kognicji sądu administracyjnego.
Stosownie do dyspozycji art. 37 § 2 KPA organ wyższego stopnia uznając zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Rozpatrując to zażalenie organ nie wydaje decyzji administracyjnej ani postanowienia zaskarżalnego zażaleniem.
Mając na uwadze treść przepisów art. 37 § 2 KPA w zw. z art. 123 § 1 i art. 141 § 1 KPA uznać należy, iż sprawy te są załatwiane postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie. Postanowienie to nie jest też postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, czy postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Skoro tak, to obowiązujący stan prawny nie uprawnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W świetle powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.