Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 października 2014 r. A. B. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia "przez Wojewodę [...] na Starostę [...], który dnia [...] maja 2013 r. odmówił rozpatrzenia wniosku z dnia 10 kwietnia 2013 r. o ustalenie odszkodowania za bezprawny zabór części nieruchomości skarżącego na rzecz zakładu [...]".
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podniósł, że zarzut bezczynności, dotyczący nierozpatrzenia zażalenia na kwestionowane postanowienie Starosty w [...] jest niezasadny, ponieważ organ I instancji nie odnotował jego wpływu, zaś skarżący nie przedstawił dowodu jego nadania. Tym samym Wojewoda [...] nie wszczął postępowania zażaleniowego.
Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2014 r. Sąd wezwał skarżącego o sprecyzowanie skargi, w terminie 7 dni, przez wskazanie daty i przedmiotu zażalenia w rozpoznaniu którego Wojewoda pozostawał w bezczynności oraz ewentualne nadesłanie kserokopii ww. zażalenia oraz kserokopii poświadczenia jego nadania, pod rygorem uznania, że skarga niniejsza dotyczy bezczynności w rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...].
W odpowiedzi na powyższe wystąpienie skarżący przesłał pismo opatrzone datą 22 października 2013 r., stanowiące "skargę do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na przewlekłość postępowania Wojewody [...] i potwierdzenie jej nadania" oraz ponownie skargę z dnia 22 października 2013 r., wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Dodatkowo, przy piśmie z dnia 31 marca 2014 r., skarżący przedłożył Sądowi kserokopię pisma z dnia 22 października 2013 r. skierowanego do Wojewody [...], w którym stwierdził, że "Wojewoda [...] nie wydał decyzji w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie zażalenia co do przedmiotu, tj. wniosku A. B., o wszczęcie postępowania administracyjnego z żądaniem ustalenia odszkodowania za bezprawny zabór części mojej nieruchomości na rzecz zakładu [...]".
W związku z powyższym Sąd ponownie wystąpił do skarżącego o sprecyzowanie skargi z dnia 22 października 2013 r., w terminie 7 dni, przez wskazanie daty i przedmiotu zażalenia w rozpoznaniu którego Wojewoda [...] pozostawał w bezczynności oraz ewentualne nadesłanie kserokopii ww. zażalenia oraz kserokopii poświadczenia jego nadania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).
Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji (k. 37 akt sadowych).
Odpowiadając na to wystąpienie skarżący ponownie przesłał kopię skargi do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 22 października 2013 r. na przewlekłość postepowania Wojewody [...] wraz z potwierdzeniem jej nadania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarga zgodnie z art. 57 § 1 skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy.
W niniejszej sprawie przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca wezwanie do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, została mu doręczona w dniu 22 kwietnia 2014 r.
W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 29 kwietnia 2014 r., strona skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu z dnia 9 kwietnia 2014 r. i nie sprecyzowała swojej skargi na bezczynność. Nie nadesłała zażalenia, w rozpoznaniu którego Wojewoda [...] pozostawał w bezczynności. Przedłożyła sądowi jedynie pismo z dnia 22 października 2013 r. skierowane do Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej, złożone w trybie art. 35-37 kpa i 227 kpa, stanowiące skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wojewodę [...].
Należy podkreślić, że skarżący nie wskazał w sposób precyzyjny przedmiotu zaskarżenia, tj. jakiego zażalenia dotyczy jego skarga, a na dwa wezwania Sądu przesyłał pismo kierowane do uprzednio wskazanego Ministra opatrzone tą samą datą, co skarga skierowana do Sądu. Nie nadesłał natomiast żadnego pisma adresowanego do Wojewody [...], które stanowiłoby zażalenie i byłoby wniesione przed złożeniem niniejszej skargi do Sądu. Przy czym jak wynika z akt sprawy, na co wskazał także Wojewoda [...] odpowiadając na skargę, skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienie z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] – które mogłoby ewentualnie stanowić przedmiot zaskarżenia, z uwagi na treść skargi.
W tych okolicznościach podkreślić należy, że Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia, co wynika z powołanego powyżej art. 57 § 1 ppsa. Rolą skarżącego jest bowiem wskazanie co stanowi przedmiot jego skargi, a Sąd jest tak wskazanym przedmiotem związany. Odpowiadając na wezwania Sądu skarżący w istocie nie sprecyzował, czego dotyczy jego skarga. Uznać zatem należało, iż nie wykonał zarządzenia Sądu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.