Uzasadnienie
M. S. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. wnosząc o zobowiązanie organu do merytorycznego zakończenia sprawy nr [...] poprzez wydanie decyzji o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy [...] róg [...] ozn. jako hip. [...] [...] [...], [...], [...], [...]. [...] –obręb [...] w określonym terminie "z zaznaczeniem terminu wypłat".
W uzasadnieniu skargi podano, że wymienieni wnioskiem z dnia 29 marca 2003 r. wystąpili o przyznanie odszkodowania za powyższą nieruchomość. Żądanie skarżących zostało w pełni udokumentowane, a biegły powołany przez organ, dokonał wyceny nieruchomości. Pomimo to skarżący nie otrzymali decyzji.
Złożone zostało zażalenie na bezczynność organu i Wojewoda [...] postanowieniem z [...] lutego 2010 r. nr [...] wyznaczył organowi pierwszej instancji termin załatwienia spawy do dnia 30 kwietnia 2010 r.
Pomimo zakreślonego terminu sprawa nie została dotychczas zakończona. W piśmie z 30 kwietnia 2010 r. skarżący zostali poinformowani, że ze względu na konieczność zabezpieczenia środków finansowych nie było możliwe zakończenie postępowania w sprawi odszkodowania w terminie określonym w postanowieniu Wojewody [...] z [...] lutego 2010 r. Organ poinformował równocześnie, że wniosek o odszkodowanie zostanie rozpatrzony w terminie do 30 września 2010 r.
Brak środków finansowych po stronie organu nie może stanowić usprawiedliwionej przyczyny zwłoki w wydaniu decyzji. Organ pierwszej instancji miał wystarczająco dużo czasu na zabezpieczenie środków finansowych na wypłatę odszkodowania. Dalsze przeciąganie postępowania może skutkować utratą ważności opracowanego przez biegłego operatu szacunkowego.
Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Postępowanie w tej sprawie toczy się od lat i mimo zebrania wszystkich potrzebnych dokumentów, organ nie wydaje decyzji naruszając w tym samym powołany przepis.
Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Przed Prezydentem W. prowadzone jest – z wniosku spadkobierców dawnych właścicieli – postępowanie administracyjne o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy [...] i [...] na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.).
W dniu 18 stycznia 2010 r. wnioskodawcy złożyli zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy odszkodowania za tę nieruchomość. Zażalenie uznane zostało za zasadne i Wojewoda [...] wyznaczył organowi pierwszej instancji termin do załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2010 r.
W postępowaniu zgromadzono szereg materiałów w celu ustalenia, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wykonano operat szacunkowy. Ze względu na złożony charakter postępowania obecnie trwa analiza zgromadzonej dokumentacji.
Strony zostały poinformowane – pismo z 30 kwietnia 2010 r. o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w postanowieniu Wojewody [...] oraz że postępowanie zostanie zakończone do 30 września 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Wyrok w sprawie na bezczynność organu nie może dotyczyć kwestii wpływających na merytoryczną treść przyszłej decyzji.
Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że skarga jest zasadna a Prezydent W. pozostaje w bezczynności mimo zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie w postanowieniu Wojewody [...] do załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2010 r. W tym samym dniu organ poinformował skarżących o przyczynach niezałatwienia sprawy. Skoro jak twierdzi organ w odpowiedzi na skargę zgromadzono w sprawie szereg materiałów i wykonano operat szacunkowy, to nie było już przeszkód do rozstrzygnięcia sprawy, a złożony charakter sprawy nie uzasadnia wieloletniej analizy tego materiału. Nie znosi też obowiązku załatwienia sprawy w terminie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego zawiadomienie stron o niedotrzymaniu terminu wyznaczonego przez Wojewodę [...].
Nie jest natomiast zasadny wniosek skargi o zobowiązanie organu do wypłaty odszkodowania w określonym terminie. Ponieważ jak wspomniano Sąd nie ma uprawnień do określania treści decyzji, to tym bardziej nie może w wyroku zobowiązującym organ do wydania rozstrzygnięcia zobowiązywać go do określenia terminu wypłat odszkodowania.
Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 149 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).