Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2010 roku skarżąca K. D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hipotecznie jako "[...]" dz. [...]. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż pismem z dnia 12 lipca 2007 r. zwróciła się do Prezydenta W. o zwrot połowy wyżej opisanej nieruchomości, następnie wniosek ten skarżąca zmodyfikowała i wniosła o wypłatę odszkodowania. Skarżąca wskazała, że w dniu 17 lipca 2009 r. złożyła do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin do załatwienia sprawy do dnia 15 lutego 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...] podniósł, że procedura w przedmiotowej sprawie obejmowała szereg czynności, przy czym wycena rzeczoznawcy była ostatnią niezbędną czynnością do wydania decyzji ustalającej odszkodowanie.
Wyznaczony przez Wojewodę [...] termin 15 lutego 2010 r. minął bezskutecznie. W dniu 5 marca 2010 r. i 4 maja 2010 r. skarżąca przesłała pisma z wnioskiem o wskazanie terminu wydania decyzji i przyczyn opóźnienia w wykonaniu postanowienia Wojewody [...]. W odpowiedzi na pismo z dnia 4 maja 2010 r. Prezydent W. pismem z dnia 18 maja 2010 r. poinformował skarżącą, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz konieczność zgromadzenia dowodów niezbędnych w sprawie, rozpatrzenie wniosku przedłużono do 30 października 2010 r. Skarżąca podkreśliła przy tym, że w piśmie tym organ nie wskazał jakie dowody w sprawie będzie gromadził, nie została poinformowana o jakichkolwiek działaniach podejmowanych w przedmiotowej sprawie. Skarżąca stwierdziła, że okoliczności podane w piśmie z dnia 18 maja 2010 r. są pozorne i w świetle wcześniejszej korespondencji stwierdzającej, że wycena rzeczoznawcy była ostatnią czynnością konieczną do wydania decyzji, nie zasługuje na uwzględnienie.
Prezydent W. pomimo upływu terminu wskazanego przez Wojewodę [...] nie wydał decyzji, do której był zobowiązany ani nie podjął żadnych czynności w sprawie. Organ nie dopełnił obowiązków wynikających z art. 36 § 1 k.p.a. i przekroczył termin określony w art. 35 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż przed Prezydentem W. prowadzone jest postępowanie administracyjne z wniosku spadkobierców dawnych właścicieli nieruchomości [...] o przyznanie odszkodowania za nieruchomość zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia na niezałatwienie przez Prezydenta W. w terminie określonym w art. 35 k.p.a., wniosku w sprawie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin na załatwienie sprawy do 15 lutego 2010 r. Prezydent dodał, że ze względu na złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji, a także zlecono rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie aktualizacji operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na zasadność skargi.
Z przepisu art. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu jednego miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania – art. 35 § 3 k.p.a. Przy czym załatwienie sprawy w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Przepis art. 37 § 1 k.p.a. stanowi zaś, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami k.p.a. służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ do którego wpłynęło takie zażalenie – jeżeli uzna je za zasadne - wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości - § 2 cyt. art. Po wyczerpaniu środków przewidzianych w powyższym przepisie strona może wnieść, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej.
Odnosząc powyższe do stanu niniejszej sprawy należy wskazać, że powołanie się przez organ pierwszej instancji w odpowiedzi na skargę na fakt złożonego charakteru postępowania i analizę zgromadzonej dokumentacji nie może usprawiedliwiać braku wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z uzasadnienia organu drugiej instancji uwzględniającego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, 36 k.p.a. organ pierwszej instancji od momentu złożonego wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] w dniu 21 kwietnia 2008 r. przez K. D. pozostaje w bezczynności. Jak wynika z akt ustalono następcę prawnego W. D. - K. D. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] października 2008 r., sygn [...] ustalono kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu F. S. - adwokata A. M.. W dniu 16 czerwca 2009 r. został w przedmiotowej sprawie sporządzony operat rzeczoznawcy majątkowego ustalający wartość w/w nieruchomości.
Należy stwierdzić, że wycena rzeczoznawcy była ostatnią czynnością niezbędną do wydania decyzji ustalającej odszkodowanie. Organ pierwszej instancji zgromadził kompletną dokumentację do rozpatrzenia sprawy merytorycznie.
W tym miejscu zauważyć należy, iż jak wynika z pisma organu I instancji z dnia 10 sierpnia 2009 r. skierowanego do skarżącej, już w tej dacie zgromadzono w przedmiotowej sprawie materiały dowodowe dające podstawę do wydania decyzji. Od tego więc terminu Prezydent W. pozostaje w bezczynności.
Zdaniem Sądu gromadzenie materiału dowodowego, po upływie terminów przewidzianych do załatwienia spraw nie stanowi przesłanki usprawiedliwiającej bezczynność organu, a w sprawie niniejszej przedłużyło trwającą już bezczynność, bowiem niewydanie decyzji spowodowało dezaktualizację operatu szacunkowego i konieczność sporządzania nowego dowodu na tę okoliczność.
W tej sytuacji Sąd uznał postawiony organowi w skardze zarzut bezczynności za całkowicie uzasadniony.
Wobec powyższego na podstawie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.