Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 listopada 2011 r. R. K. zwrócił się do Prezydenta [...] z wnioskiem o ustalenie prawa do odszkodowania m.in. za nieruchomość [...], położoną przy ul. T. [...] nr hip. [...], działki numer ewidencyjny [...] i [...] z obrębu [...]. O tym, że organ prowadzi postępowanie w sprawie z tego wniosku R. K. powziął wiadomość, kiedy otrzymał pismo organu z dnia 1 sierpnia 2012 r., w którym Biuro Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] zwróciło się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu [...] o przesłanie dokumentacji dotyczącej realizacji inwestycji na przedmiotowej nieruchomości.
Pismem z dnia 15 października 2013 r. skarżący złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta [...]. Pismem z dnia 11 marca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zwróciło się do Prezydenta [...] o przesłanie akt sprawy wraz ze stosownymi wyjaśnieniami. Prezydent [...] nie odpowiedział na ww. pismo Kolegium ani nie przesłał organowi wyższej instancji akt sprawy. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr KOC/[...]/Go/14 uznało zażalenie R. K. na bezczynność Prezydenta [...] za uzasadnione i wyznaczyło organowi I instancji termin załatwienia przedmiotowej sprawy do dnia 21 listopada 2014 r.
Pismem z dnia 28 grudnia 2014 r. R.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu jego wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość [...]. Skarżący zarzucił organowi brak wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie z jego wniosku.
Pismem z dnia 23 marca 2015 r. Prezydent [...] przekazał skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, praktycznie nie ustosunkowując się do jej treści oraz zarzutów w niej postawionych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić, czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, który to obowiązek wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 kpa. Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wyjaśnić należy, że skarżący pismem z dnia 15 października 2013 r. złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta [...]. Pismem z dnia 11 marca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zwróciło się do Prezydenta [...] o przesłanie akt sprawy wraz ze stosownymi wyjaśnieniami. Prezydent [...] nie odpowiedział na powyższe pismo Kolegium ani nie przesłał organowi wyższej instancji akt sprawy. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr KOC/[...]/Go/14 uznało zażalenie R. K. na bezczynność Prezydenta [...] za uzasadnione i wyznaczyło organowi I instancji dodatkowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy do dnia 21 listopada 2014 r. Pomimo upływu tego terminu organ nie wydał jednak rozstrzygnięcia w sprawie. Z nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika w sposób bezsporny, że do dnia rozpatrzenia skargi przez Sąd organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się zarzucanej bezczynności, co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku skarżącego w zakreślonym terminie.
Jednocześnie biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku wszczynającego postępowanie (listopad 2011 r.), a także charakter niniejszej sprawy oraz znaną Sądowi z urzędu ilość spraw z zakresu odszkodowań za tzw. nieruchomości dekretowe, Sąd doszedł do przekonania, że zaistniała w sprawie bezczynność obecnie nie miała jeszcze miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy jest okresem wystarczającym, aby rozpoznać wniosek skarżącego w przedmiocie odszkodowania za wskazaną powyżej nieruchomość [...]
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.