Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 kwietnia 2012 r. E. P. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] stycznia 1967 r., nr [...]oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Odwoławczej Komisji ds. wywłaszczeń przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1968 r., nr [...].
Odpowiadając na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania i wyjaśnił, że w sprawie wydane zostało rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "ppsa") Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
Jak wskazano powyżej w rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność przez E. P., a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, organ wydał w dniu [...] maja 2012 r., decyzję stwierdzającą nieważność decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1968 r. oraz odmówił stwierdzenia
W tej sytuacji postępowanie sądowe podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe.
Wskazać bowiem należy, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ppsa.