Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 27 listopada 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 197/24

Uzasadnienie

Pismem z 27 lutego 2024 r. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku o rozliczenie mediów.

Postanowieniem z 7 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził w pkt I swoją niewłaściwość, a w pkt II przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania tut. Sądowi.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga z 27 lutego 2024 r. stanowi poszerzone stanowisko względem skargi z 10 lutego 2024 r., zawiera wyciąg z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i powołanie się na przepisy ustawy – Prawo energetyczne i ustawy o efektywności energetycznej, a także cytat z pisma Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 2 lutego 2024 r. wyliczający, czego zdaniem skarżącej organ nie wykonał. Organ wniósł o odrzucenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do treści powołanych wyżej przepisów sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności lub przewlekłości organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 9 p.p.s.a., a zatem dwóch rodzajów przedmiotowo różnych skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania: 1) uregulowanych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.; tym rodzajem skarg należy objąć materialnoprawną bezczynność lub przewlekłość, a zatem wiązać tylko z wydaniem aktu lub czynności materialnoprawnej kształtujących uprawnienia lub obowiązki jednostki;

2) uregulowanych w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.; tym rodzajem skarg należy objąć procesową bezczynność lub przewlekłość, a zatem wiązać tylko z aktami lub czynnościami o charakterze ściśle procesowym, których celem podjęcia jest wydanie decyzji lub postanowienia.

Analizując przedmiotową sprawę Sąd stwierdził, że jej przedmiot nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych powyżej oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego. Przedmiotem niniejszej skargi jest bowiem bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku o rozliczenie mediów.

Stosownie do wskazanych przez skarżącą argumentów oraz treści pism skarżącej, Sąd uznał, że forma zaskarżenia działań organu przez skarżącą przyjmuje postać tzw. skargi powszechnej, jaką strona niezadowolona z działania organu może wnieść w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". Przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Zakończenie postępowania w sprawie skargi powszechnej następuje poprzez zawiadomienie skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.), a zatem jako takie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przyjmuje bowiem formy decyzji, postanowienia lub niejurysdykcyjnych aktów (czynności) publicznoprawnych dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skoro czynność ta nie jest formą działania organu administracji publicznej, która podlega zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. to w związku z tym również bezczynność w zakresie jej podjęcia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 30/10; z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 2019/10).

Uwzględniając zatem przedmiot wniesionej skargi, odnoszący się do bezczynności organu w sprawie rozpoznania wniosku o rozliczenie mediów, wyjaśnić trzeba, że sprawa ta nie znajduje się pośród spraw objętych kognicją sądów administracyjnych.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.