Uzasadnienie
M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 7 września 2005 r. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. w rejonie ulic [...], [...] i [...] ozn. Hip. "[...], Działy [...]" działka nr [...] stanowiącego obecnie część działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...] oraz nr [...] z obrębu [...] wraz z wnioskiem o ukaranie grzywną osobiście Prezydenta Miasta W..
W dniu 22 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego M.K. o udzielenie informacji czy przed wniesieniem skargo do tutejszego sądu składał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie w trybie art. 37 kpa na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. sprawy ustanowienia użytkowania wieczystego do gruntu objętego przedmiotem skargi z dnia 7 września 2005 r.
W odpowiedzi na pismo M.K., poinformował Sąd, że zażalenia takiego nie składał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Kodeks postępowania administracyjnego w art. 37 § 1 stanowi, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Oznacza to, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skoro skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad działaniem Prezydenta Miasta W., z którego to prawa M.K. nie skorzystał, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.