Uzasadnienie
W dniu 5 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J.M. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej – Urzędu Spraw Wewnętrznych w G. z dnia [...] kwietnia 1965 r., nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu za odszkodowaniem części nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], ozn. jako parcela nr [...] o pow. [...] m².
Z uzasadnienia skargi wynika, że J.M. wraz z A.M., K.M. i A.W. pismem z dnia 15 października 2002 r. wystąpili do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji wywłaszczeniowej.
Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wniosek z 15 października 2002 r. został rozpoznany decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99).
Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister Infrastruktury wydał w dniu [...] listopada 2010 r. decyzję nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej – Urzędu Spraw Wewnętrznych w G. z dnia [...] kwietnia 1965 r., nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu za odszkodowaniem części nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], ozn. jako parcela nr [...] o pow. [...] m². Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.