Uzasadnienie
K. P., pismem z 20 grudnia 2013r. wniosła za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji z [...] lipca 2013r. nr [...] Prezydenta [...], którą odmówiono skarżącej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad córką.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, gdyż w dniu [...] grudnia 2013r. została wydana decyzja uchylająca decyzję Prezydenta [...] z [...] lipca 2013r. i przyznane zostało świadczenie pielęgnacyjne.
Zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 12 lutego 2014r. tut. Sąd zwrócił się do skarżącej, o wskazanie, czy w związku z decyzją SKO w [...] z [...] grudnia 2013r. cofa ona złożoną skargę na bezczynność organu.
W odpowiedzi skarżąca pismem z 5 marca 2014 r. cofnęła przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.