Uzasadnienie
D. i J. W. pismem z dnia 6 listopada 2008 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku (pisma z dnia [...] września 2008 r. zatytułowanego "skarga powszechna") o wydanie decyzji uchylającej, w trybie art. 161 § 1 Kpa decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] września 1994 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1992 r. nr [...] wydanej w przedmiocie uwłaszczenia [...] w L. nieruchomościami położonymi w L. przy ul. [...].
Skarżące podniosły w skardze, że w dniu [...] września 2008 r. złożyły do Prezesa Rady Ministrów "skargę powszechną" na bezczynność Ministra Infrastruktury w sprawie wskazanej wyżej. Zgodnie z art. 231 Kpa Prezes powinien przekazać skargę do Ministra niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni, zawiadamiając o tym skarżące. Uwzględniając czas niezbędny dla tej czynności, Minister powinien otrzymać pismo około [...] września 2008 r. Zdaniem skarżących od tej daty biegną okresy wskazane w art. 35-37 Kpa. Mimo ich upływu skarżące nie otrzymały jednak informacji o sposobie załatwienia pisma przez Ministra, co czyni zasadną skargę z dnia 6 listopada 2008 r. na bezczynność tego organu. Następnie skarżące uzupełniły swoją skargę pismami z dnia 9 stycznia, 4 marca i 30 marca 2009 r.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że nie pozostaje w bezczynności i wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że pismem z dnia [...] października 2008 r. po zbadaniu sprawy, udzielił skarżącym wyjaśnień dotyczących ich skargi.
Z uzasadnienia skargi złożonej do Sądu oraz z akt sprawy wynika, że D. i J. W. złożyły do Prezesa Rady Ministrów - w dniu [...] września 2008 r. -– na podstawie art. 227 Kpa tzw. "skargę obywatelską" dotyczącą zobowiązania Ministra Infrastruktury do podjęcia z urzędu działania w sprawie weryfikacji, w trybie art. 161 § 1 Kpa, decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] września 1994 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazały na ponad czteroletnie zaniechanie Ministra i jego prawnych poprzedników w rozpatrzeniu złożonej skargi. Zaznaczyły, iż organ uchyla się od rozpatrzenia sprawy nieważności decyzji uwłaszczeniowej. Przy czym, zdaniem skarżących, obowiązek eliminacji tej decyzji
Sygn. akt I SAB/Wa 202/08 wynika z obowiązku Ministra usunięcia stanu w którym zadawane są nieuzasadnione cierpienia o takim stopniu dolegliwości, że mogą być rozpatrywane w kategoriach znęcania się nad ludźmi. W tej sytuacji, w ocenie skarżących, Minister pozostaje w niezgodnym z prawem zaniechaniu.
Z akt sprawy wynika również, że "skargę powszechną" z dnia [...] września 2008 r. Prezes Rady Ministrów przekazał – na podstawie art. 231 Kpa - do Ministra Skarbu Państwa, który następnie pismem z dnia [...] października 2008 r. przekazał ją, zgodnie z właściwością, Ministrowi Infrastruktury. Minister Infrastruktury pismem z dnia [...] października 2008 r. udzielił D. i J. W. informacji, że w sprawie brak jest podstaw do podejmowania z urzędu sprawy weryfikacji, trybie art. 161 § 1 Kpa, decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] września 1994 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zakres kognicji sądu administracyjnego wyznacza art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do tego przepisu: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach wymienionych w pkt 1- 4".
Odnosząc dalsze rozważania na grunt sprawy będącej przedmiotem rozpoznania stwierdzić należy, że kontroli Sądu poddana jest skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury. Treść skargi wskazuje, że skarżące stawiają w niej zarzuty Ministrowi Infrastruktury dotyczące niepodejmowania przez organ z urzędu działań w celu
Sygn. akt I SAB/Wa 202/08 stwierdzenia nieważności stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1992 r. nr [...] wydanej w przedmiocie uwłaszczenia [...] w L. nieruchomościami położonymi w L. przy ul. [...].
Jak z powyższego wynika skarga dotyczy nie rozpatrzenia wniosku złożonego w trybie art. 227 Kpa, a zatem nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 227 Kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy. Tak więc skarga z dnia 6 listopada 2008 r. wniesiona do tutejszego Sądu, a dotycząca zaniechań Ministra Infrastruktury w sprawie wskazanej wyżej, należy do kategorii skarg określonych w art. 227 kpa, w dziale VIII kpa " Skargi i wnioski".
Skoro D. i J. W. wniosły do organu skargę obywatelską w trybie przewidzianym w Dziale VIII Kpa, a sądy administracyjne są właściwe do rozpatrywania spraw o których mowa w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to stwierdzić należy, że skarga na bezczynność organu w sprawie nie podlegającej kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych do skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII kpa nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Powyższy pogląd został wyrażony m.in. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. II SAB/ Wa 193/04, publ. Lex nr 165916 oraz w postanowieniu z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt I SA/ Wa 18/05, niepubl. a także przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1110/04, publ. Lex nr 171200. Prezentowany w powyższych orzeczeniach pogląd Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji orzeczenia.