Uzasadnienie
C. T. w dniu 22 października 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2008 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2007 r. nr [...] dotyczącej ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] w obrębie [...], nr [...] w obrębie [...] stanowiącej własność C. T. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że od dnia złożenia wniosku Minister Infrastruktury nie podjął żadnych czynności w sprawie, a jedynie pismem z dnia [...] maja 2008 r. poinformował skarżącego, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy i dużą ilość innych spraw do załatwienia – przedmiotowy wniosek zostanie rozpoznany do dnia [...] lipca 2008 r. Termin ten jednak upłynął bezskutecznie.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Ponadto wskazał, iż decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2007 r. nr [...], a zatem nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87)
Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W trybie wskazanego art. 149 Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99).
Tak więc jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez Sąd – Minister Infrastruktury w dniu [...] listopada 2008 r. wydał decyzję. Ta okoliczność powoduje, że skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w punkcie 1 sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.