Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 marca 2013 r. M. S. i D. N. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] maja 2012 r. nr [...].
Odpowiadając na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o odrzucenie skargi D. N. z uwagi na nie wyczerpanie trybu przewidziane w przepisie art. 37 § kodeksu postępowania administracyjnego oraz o oddalenie skargi M. S. Organ wskazał ponadto, że decyzją [...] kwietnia 2013 r. rozpoznał ww. wniosek skarżących i utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] maja 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności Sąd odnosi się do skargi D. N. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia organu na podstawie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika że, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożył jedynie M. S. Brak jest natomiast takiego wezwania złożonego przez D. N. Z tego powodu skarga ta na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga ta podlegała odrzuceniu.
Przechodząc natomiast do skargi M. S. wskazać należy, że jak wskazano powyżej decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] maja 2012 r. W tej sytuacji postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Skoro bowiem organ nie pozostaje już w bezczynności, Sąd nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 ppsa tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.