Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 marca 2014 r. P. B., M. R. i A. M. reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem datowanym na dzień 28 maja 2014 r. doręczonym przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju pełnomocnik M. R. i A. M. cofnął w ich imieniu skargę w niniejszej sprawie i wniósł o umorzenie postępowania wobec M. R. i A. M. podtrzymując skargę wniesioną przez P. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: p.p.s.a. "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Działanie takie wywołuje skutek określony w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę", przy czym postanowienie o umorzeniu może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§2).
Powyższe wskazuje zatem, iż cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne jeżeli decyzje lub postanowienia podlegające kontroli sądowoadministracyjnej nie są obciążone wadami kwalifikowanymi uzasadniającymi stwierdzenie ich nieważności a cofnięcie skargi nie jest ukierunkowane na obejście prawa.
Taka sytuacja w niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie zachodzi. Z treści pisma pełnomocnika skarżących wynika, iż wolą M. R. i A. M. jest zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez cofnięcie skargi. Jednocześnie należy stwierdzić, iż kontroli w niniejszym postępowaniu poddana została bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.