Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2011 r. H. M., L. M. i R. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [..] listopada 1950 r., nr [..], sprostowanego postanowieniem z dnia [..] listopada 1964 r., nr, o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w G. przy ul. [..], składającej się z parcel o nr [..], zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w G. wykaz [..], nr [..] zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w G.kaz [..] zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w G. wykaz [..], o ogólnej powierzchni [..] m2, stanowiącej własność W. i R. B. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że powyższy wniosek został rozpatrzony decyzją z dnia [..] maja 2011 r., nr [..].
Pismem z dnia 13 czerwca 2011 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżących o udzielenie informacji czy w związku z wydaniem przez Ministra Infrastruktury decyzji z dnia [..] maja 2011 r., nr [..] cofa skargę.
Pismem z dnia 6 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżących poinformował, że złożoną skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy). W przedmiotowej sprawie, zdaniem sądu, nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych okoliczności.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.