Uzasadnienie
M. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] grudnia 2003 r. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, któremu nadano bieg jako skardze na bezczynność Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Skarżący zarzucił, że wskazany organ mimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 264 §1 kodeksu postępowania administracyjnego nie ustalił w drodze postanowienia kosztów postępowania w sprawie, w której wydano w dniu [...] lipca 2003 r. decyzję nr [...]. Wielokrotne interwencje skarżącego o wydanie postanowienia okazały się bezskuteczne i do dnia dzisiejszego nie rozliczono zaliczki w kwocie [...] zł. Skarżący domagał się zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie 7 dni i zasądzenia kosztów postępowania.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w dniu 1 stycznia 2004 r. na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) stał się właściwy do rozpoznania sprawy zważył, co następuje:
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4.
Jak wynika z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę na wniosek skarżącego z dnia [...] września 2000 r. prowadzone było postępowanie w sprawie nadania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, w którym Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast na podstawie wyników postępowania kwalifikacyjnego wydał decyzje z dnia [....] września 2002 r. nr: [...] i następnie z dnia [...] lipca 2003 r. nr: [...]. Zgodnie z art. 191 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w brzmieniu obowiązującym w dacie powyższego postępowania (Dz. U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 ze zm.) postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza się na koszt osób ubiegających się o nadanie uprawnień i licencji zawodowej, zaś art. 197 pkt 2 powołanej ustawy upoważniał Radę Ministrów do określenia m. in. szczegółowych zasad i trybu działania Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej, jej organizacji, przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego i ustalania jego kosztów.
W wydanym na podstawie delegacji ustawowej rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczących działalności zawodowej (Dz. U. Nr 115 poz. 745) uregulowane były m. in. kwestie dotyczące ponoszenia kosztów postępowania kwalifikacyjnego (§ 28 – 30 powołanego rozporządzenia).
Zgodnie z powyższymi przepisami organizator postępowania kwalifikacyjnego ustala i rozlicza koszty postępowania stosownie do liczby jego uczestników. Łączną kwotę [...] zł. z tytułu kosztów postępowania kwalifikacyjnego skarżący uiścił na konto jego organizatora – Polskiej Federacji [...] [...] i tylko ten podmiot obowiązany był rozliczyć kalkulowane wstępnie koszty i dokonać ewentualnych zwrotów na rzecz uczestników postępowania kwalifikacyjnego.
W świetle omówionej wyżej regulacji, która obowiązywała w dniu przeprowadzania postępowania na wniosek M. S. o wydanie licencji zawodowej za niedopuszczalną uznać należało skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast (obecnie Ministra Infrastruktury) w przedmiocie wydania postanowienia w trybie art. 264 § 1 kpa ustalającego wysokość kosztów postępowania w sprawie. Skoro bowiem nie na organie administracji publicznej rozpatrującym wniosek o nadanie licencji zawodowej ciążył obowiązek rozliczenia kosztów postępowania kwalifikacyjnego, to wniesiona skarga na bezczynność nie dotyczyła żadnej ze spraw objętych kontrolą przez sądy działalności administracji publicznej w przypadkach bezczynności tych organów (cytowany wcześniej art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z powyższych względów skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.