Uzasadnienie
M. K., w dniu [...] października 2004 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jakiej dopuścił się organ przy rozpatrywaniu jego wniosku z dnia [...] sierpnia 2001 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] czerwca 1950 r. odmawiającego prawa własności czasowej do nieruchomości [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W dacie wniesienia skargi do Sądu była ona uzasadniona. Nie ulega wątpliwości, że poza okolicznościami podnoszonymi przez organ, a usprawiedliwiającymi nie załatwienie wniosku w terminie określonym w art. 35 kpa, gdyż niezależnymi od organu, to jednak nie można uznać, że tak długie oczekiwanie na rozpatrzenie wniosku jest niezawinione przez organ. Już chociażby podjęcie pierwszej czynności w sprawie przez organ dopiero po upływie prawie ośmiu miesięcy od złożenia wniosku przez skarżącego świadczy o bezczynności organy.
Po zwrocie akt przez Sąd Okręgowy w W. w dniu [...] sierpnia 2004 r. organ dopiero w dniu [...] grudnia 2004 r. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania.
Jednakże dokonanie przez organ czynności w sprawie, polegającej na wydaniu w dniu [...] grudnia 2004 r. postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego ma ten skutek, że bezczynność organu w dacie orzekania przez Sąd ustała. Z tego względu orzekanie o bezczynności stało się bezprzedmiotowe. Ponieważ organ dokonał czynności dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność, to zasadne jest obciążenie go obowiązkiem zwrotu na rzecz skarżącego kosztów sądowych.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.