Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 211/09 odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 211/09 o odrzuceniu jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem i pouczeniem między innymi o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego zostało doręczone W. K. 21 listopada 2009 r. (k- 57).
W dniu 23 listopada 2009 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym w B.) skarżący nadesłał do Sądu sporządzone przez siebie zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl przepisu art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do treści art. 175 § 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które stanowią, że powyższego przepisu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, jak również skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Przepis art. 197 § 2 ustawy stanowi, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, dlatego zastosowanie ma tutaj art. 178 powołanej ustawy, który przewiduje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skoro W. K. wniósł sporządzone przez siebie zażalenie nie będąc do tego uprawnionym w rozumieniu art. 175 powołanej wyżej ustawy, to wniesiony środek odwoławczy na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało uznać za niedopuszczalny i odrzucić.