Uzasadnienie
S. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie odszkodowania z tytułu wywłaszczenia działki nr [...] z obrębu [...] w W. Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący przed złożeniem przedmiotowej skargi skorzystał, stosownie do trybu przewidzianego w art. 37 kpa, z możliwości złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako całkowicie niezasadnej.
Na rozprawie w dniu 26 października 2010 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny W. L. poparła skargę. Jednocześnie oświadczyła, że nie posiada informacji na temat złożenia przez skarżącego zażalenia do organu II instancji na bezczynność Prezydenta w rozpatrywanej sprawie.
Wojewódzki Sąd Adnninistracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do treści art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia.
Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w powołanym przepisie warunkuje możliwość skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu do Sądu. Zgodnie z niniejszym przed złożeniem przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego S. D. powinien wnieść zażalenie na bezczynność Prezydenta W. do organu lI instancji właściwego w sprawie.
Ani z akt sprawy, ani z oświadczenia pełnomocnika skarżącego nie wynika, aby S. D. przed wniesieniem do Sądu przedmiotowej skargi spełnił wymóg określony we wskazanym przepisie a warunkujący dopuszczalność skargi. Zatem niniejsza skarga, jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania trybu zażaleniowego, podlegała odrzuceniu.
I SAB/Wa 220/10
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.