Uzasadnienie
M. K. wniósł skargę do na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 24 października 2005 r. o wydanie decyzji potwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod część ulicy [...] w W., oznaczonej jako działka nr [...].
Zarządzeniem z dnia 22 września 2010 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi występował w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie przez Wojewodę [...] wniosku z dnia 24 października 2005 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał odpis zażalenia z dnia 7 października 2010 r., wniesionego bezpośrednio w tym dniu do Ministra Infrastruktury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia; uczynił to dopiero w dniu 7 października 2010 r.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.