Uzasadnienie
L.B., K.B. i H.A. w dniu [...] lipca 2010 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w sprawie skargi L.B., K.B. i H.A. na czynności egzekucyjne przeprowadzone w dniu [...] listopada 2009 r. przez pracowników [...] Urzędu Wojewódzkiego, polegające na odebraniu nieruchomości oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha, położonej w miejscowości B. przy ul. [...].
Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. zatytułowanym "zażalenie" skarżący wystąpili do Ministra Infrastruktury, za pośrednictwem Wojewody [...], ze skargą na przeprowadzone w dniu [...] listopada 2009 r. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] czynności egzekucyjne polegające na odebraniu działki nr [...] położonej w obrębie B., gmina S. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] oddalił skargę L.B., K.B. i H.A. na czynności egzekucyjne przeprowadzone w dniu [...] listopada 2009 r. w w/w sprawie. Do akt sprawy zostało dołączone wskazane przez organ postanowienie wraz ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 35 § 3 Kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 Kpa organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.
Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał pismo skarżących z dnia [...] listopada 2009 r. i w dniu [...] lipca 2010 r. wydał postanowienie nr [...] oddalające skargę L.B., K.B. i H.A. na czynności egzekucyjne przeprowadzone w dniu [...] listopada 2009 r. polegające na odebraniu nieruchomości oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha, położonej w miejscowości B. przy ul. [...].
W okolicznościach niniejszej sprawy nie można zatem stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu pisma skarżących z dnia [...] listopada 2009 r.
Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej.
W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W związku z powyższym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.