Uzasadnienie
I SAB/Wa 23 /04
M. G. i M. P. złożyły skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w rozpatrzeniu sprawy dotyczącej zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (dawnej [...]) wskazując, że sprawa ta toczy się już od dziesięciu lat.
Na rozprawie w dniu 12 października 2004 r. M. P. oświadczyła, że występowała z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie w czerwcu 1999 r. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który przekazał sprawę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Kopie tych pism złożyła do akt niniejszej sprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W. wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że skarżące nie wyczerpały trybu określonego w art. 37 kpa i nie wniosły zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
jeżeli organ administracyjny zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozstrzygnięciu sprawy ma charakter nieuzasadniony, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim przypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujacych organ do załatwienia sprawy. Na niezałatwienie sprawy w terminie zakreślonym przepisami kpa strona, zgodnie z postanowieniem art. 37 ust. 1 kpa, może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ, do którego takie zażalenie wpłynęło, jeżeli uzna je za zasadne wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podejmuje środki zapobiegające naruszeniu terminów załatwienia sprawy w przyszłości zgodnie z art. 37 § 2 kpa.
Jeżeli działania zmierzające do usunięcia bezczynności w trybie administracyjnym zostały przez stronę podjęte, to znaczy wystąpiła ona z zażaleniem do organu wyższego stopnia w trybie powołanego art. 37 kpa, a organ ten nie zareagował na to wystąpienie bądź też organ pierwszej instancji zobowiązany do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie, terminu tego nie dochował, wówczas stronie będzie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, który zobowiązany był do załatwienia sprawy. Zatem wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa.
Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie skarżące nie wyczerpały tego trybu, gdyż zażalenia do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji złożonego w 1999 r. nie można uznać za złożenie zażalenia poprzedzającego złożenie skargi w niniejszej sprawie, a zatem skarga jest niedopuszczalna.
Z tego względu sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.