Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. L. W., B. H., E. M., K. S., I. L., E. B. (dalej jako: skarżące) wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną hip. "[...]" rej. hip. [...] dz. nr [...], zarzucając ww. organowi niezałatwienie sprawy w terminie określonym w kpa. W ww. skardze skarżące wniosły o nakazanie organowi rozpoznanie wniosku o przyznanie odszkodowania w terminie wyznaczonym przez Sąd oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Na mocy art. 1 tego dekretu ww. grunt przeszedł na własność gminy m.st. Warszawy, a następnie na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy Państwowej (Dz. U. z 1950 r. Nr 14, poz. 130), stał się własnością Skarbu Państwa. Organ przyznał, że przed Prezydentem [...] prowadzone jest postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...]. Organ podał, że po rozpoznaniu zażalenia skarżących Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., nr [...] uznał wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy wynoszący do trzech miesięcy od dnia doręczenia postanowienia, tj. do dnia 28 grudnia 2016 r. Organ wskazał, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej przez Prezydent [...]. Zauważył również, że pismem z dnia [...] lutego 2017 r. strony zostały poinformowane o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie.
Stosowanie do art. 149 § P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Jak wynika z akt sprawy wniosek o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość nie został dotychczas rozpoznany. Taki stan rzeczy prowadzi do wniosku, iż organ istotnie dopuścił się bezczynności. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarga skarżących na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowanie zasługuje na uwzględnienie.
Z analizy akt sprawy wynika, że przedmiotowy wniosek wpłynął do Prezydenta w dniu 3 lipca 2006 r. Z akt sprawy wynika również, że w pierwszej kolejności Prezydent prowadził postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku A. K. z dnia [...] października 1948 r. o przyznanie za czynszem symbolicznym prawa własności czasowej do gruntu ozn. hip. "[...]" rej. hip. [...] w trybie art. 7 dekretu. Jak słusznie wskazał organ w piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r. dopiero odmowa uwzględnienia wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego lub umorzenie postępowania administracyjnego w tej kwestii daje podstawę do rozstrzygnięcia sprawy odszkodowania. Prezydent [...] po rozpatrzeniu ww. wniosku A. K. decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] odmówił K. S., I. L., L. W., A. W., E. B., E. M., i B. H. przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu przedmiotowej nieruchomości. Dopiero wydanie tej decyzji daje podstawę do rozstrzygnięcia sprawy odszkodowania, a zatem, od tego momentu należy liczyć bieg terminu do załatwienia wniosku o przyznanie odszkodowania.
Tymczasem pomimo upływu roku od wydania tej decyzji Prezydent nie zakończył postępowania zainicjowanego tym wnioskiem i nie wydał decyzji odszkodowawczej. Z tego względu, Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Termin ten, w ocenie Sądu, jest wystarczający do załatwienia sprawy.
Jednocześnie biorąc pod uwagę okoliczności związane z brakiem możliwości rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie odszkodowania ze względu na toczące się postępowanie z wniosku o przyznanie użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości, a także charakter sprawy oraz znaną Sądowi z urzędu ilość spraw z zakresu odszkodowań za tzw. nieruchomości dekretowe, Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Z powyższych względów, w pkt 1 i 2 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 i § 1a P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 P.p.s.a.