Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. D. S., K. B., M. B. i E. G. (dalej skarżący) reprezentowani przez adwokata M. O., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o pow. [...] m2.
Skarżący wskazali, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 668/16 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania w/w wniosku odszkodowawczego, w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto wskazano, iż wobec braku jakichkolwiek informacji w sprawie, skarżący pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. wystąpili o podanie informacji o aktualnym stanie sprawy. Podniesiono również, iż organ na żadnym etapie wniosku, tak przed wyrokiem Sądu z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie I SAB/Wa 668/16, ale też i później nie informował strony o przybliżonym terminie zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), (powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wynika ponadto, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, iż sprawa niniejsza zainicjowana została skargą D. S., K. B., M. B. i E. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2015r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o pow. [...] m2.
Stwierdzić należy, że wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 668/16 Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o pow. [...] m2, w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia [...] lutego 2017 r.
W związku z powyższym w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego wniosku z [...] stycznia 2015 r. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r. wnieśli m. in. D. S., K. B., M. B. i E. G., a zatem te same osoby, które złożyły skargę w niniejszej sprawie.
Powyższe, w ocenie Sądu przemawia za uznaniem, że z uwagi na prawomocny wyrok z dnia 24 listopada 2016 r. korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga wniesiona na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku odszkodowawczego jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia