Uzasadnienie
M. S. i L. S., reprezentowani przez r.pr. J. K., pismem z dnia [...] maja 2012 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W., zarzucając organowi, że nie rozpoznał wniosku skarżących o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] odmawiającą przyznania odszkodowania za grunt nieruchomości położnej w W. przy Al. [...] ozn. hip. [...] dz. [...] (proj. hip. [...]), stanowiącej obecnie część działek ew. nr [...],[...],[...] i [...] z obrębu [...], będących własnością Miasta W.. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pełnomocnik skarżących dwukrotnie zwracał się do organu z zapytaniem na jakim etapie postępowania znajduje się przedmiotowy wniosek o wznowienie, nie uzyskując odpowiedzi, co stanowi naruszenie przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie, uznając przedmiotową skargę za bezzasadną. Podniósł, że skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wyczerpali środków zaskarżania, poprzez złożenie zażalenia na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym to organem jest w sprawie niniejszej Wojewoda [...].
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W tym miejscu podnieść należy, że załączone do skargi pismo z dnia [...] lutego 2012 r., zatytułowane wezwanie przedsądowe, nie może zostać potraktowane jako zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż jego adresatem był Prezydent W., a nie organ wyższego stopnia i stanowiło ono zapytanie o stan sprawy.
Skoro skarżącym przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z czego strona skarżąca – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 – P.p.s.a postanowił jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącym drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a.