Uzasadnienie
R.Z. i D.Z. w dniu 2 stycznia 2005 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. zarzucając temu organowi nie wydanie decyzji w sprawie z wniosków skarżących z dnia 27 grudnia 2000 r. oraz z dnia 27 września 2001 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Innymi słowy, wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy.
Z akt sprawy nie wynika aby skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Prezydenta W. wnieśli zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Skoro w niniejszej sprawie R.Z. i D.Z. nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.